تور قبله و توضیحاتی در مورد این شهر جذاب

کاوشی عمیق در قبله، پایتخت باستانی قفقاز

می توانید تصور کنید که برای مدت ۵۰ سال باستان شناس باشید و هر تابستان ۲ ماه خود را در قبله سپری کرده باشید؟ این داستان زندگی الیاس بابایوف از ۲۳ سالگی وی تا کنون است. وی استاد دانشکده زمین شناسی و مردم شناسی در اکادمی ملی علوم در باکو، اذربایجان و سرپرست کاوش های زمین شناسی قبله می باشد.در این بخش از زبان یک شخص شهر قبله و دیدنی های این شه را برای شما آورده ایم تا در صورت نیاز در تور قبله از آن استفاده کنید.در ادامه همراه باکوهلدینگ باشید.

بنده بسیار خوش شانس بوده ام که افتخار ملاقات این استاد ۷۳ ساله با نشاط و سرزنده را در پنجاهمین کاوش در منطقه قبله در ژوئن ۲۰۰۹ نصیبم شده است. در آن روز وقتی که منتطر مصاحبه با استاد بودیم تماس های تلفنی فراوانی دریافت می کردیم. این اولین سفر من به منطقه قبله بود و اما امروز دوستان زیادی را برای دیدن این دهکده منحصر به فرد به اذربایجان دعوت می کنم.

پس از مدتی انتظار،لیدر ما را به محل اصلی کاوش ها برد. در پشت درهای بسته و در مزرعه کوچک و معمولی کاوش توسط استاد و تیمش در حال انجام بود. چادر بزرگی در انجا برپا شده بود که نشان از کمپ استاد و تیمش بود و ما را به ایوان خانه ای در مجاورت انجا راهنمایی و به گرمی خوش امدگویی کردند و بر دور میزی با چای لذت بخش اذربایجان به مصاحبه پرداختیم.

کندو کاوها در این منطقه در سال ۱۹۵۹ اغاز و هم اکنون پس از ۵۰ سال نیز ادامه دارد. تیم حال حاضر متشکل از ۱۲ متخصص در دو بازه ی زمانی متفاوت ،دوره باستانی و دوره قرون وسطی، می باشد. هر دو هفته در طول این بازه ی زمانی دو ماهه اعضای گروه تغییر می کنند. برخی از اعضای این گروه دانشجویان مقطع ارشد بوده که برروی پایان نامه خود کار می کنند. هرساله به ادامه روند کاوش های سال گذشته پرداخته می شود. هرچه عمق کنکاش ها بیشتر می شود گذشته بیشتر خودنمایی می کند.

یکی از چیزهایی که در این منطقه خودنمایی می مند سیستم دخیره ابی است که از قرون وسطی و سیستم لوله کشی که از قرون ۱۵ و ۱۶ به جا مانده است. پروفسور باباوف نقل میکنند: با توجه به پیشینه های تاریخی در قرن ۱۶ میلادی فواره ای در این منطقه وجود داشته است. باستان شناسان تخمین زده اند که ۴ خط لوله کشی حدود ۳۶۰ مترمکعب اب را روزانه به این منطقه منتقل می کرده است. قابالا مورد توجه باستان شناسان بین المللی از کشورهای المان، امریکا و دانشگاه سئول (Seol University) قرر گرفته است.

یکی از یافته های شگفت انگیز اخیر باستان شناسان یک مدال بسیار زیبا سرامیکی با نوشته های عربی می باشد. این مدال به اندازه یک بشقاب بوده و پروفسور بابایوف بر این باورند که متعلق به قرن ۱۶ می باشد. مانند سایر یافته های باستان شناسان این منطقه، این مدال برای لایروبی حرفه ای و مطالعه نگاره هایش به باکو اورده می شود.

مطالب مرتبط

در انجا تنوع بی نظیری از سرامیک های رنگارنگی از قرون ۱۲ و ۱۶ و چراغ جادوی علاء الدین از قرن ۱۳ به چشم می خورد. یکی از باستان شناسان به نام المیرا یکی از یافته های همان روز که یک گلدان خاک رس بود به ما نشان داد با اینکه ظاهرا متعلق به قرن ۱۲ یا ۱۳ بود به زیبایی همان روزی که ساخته شده بود می ماند. هریک چقدر زیبا و خاص ساخته شده بودند که حتی با گذر زمان چیزی از زیباییشان کم نمی شد.

برخی از این جسام مربوط به منطقه های بومی بودند و برخی طبق نظر باستان شناسان از چین به اینجا امده بودند. قابالا به عنوان بخشی از جاده ی ابریشم، راه تجاری مهمی محسوب می شده است و این موضوع بین المللی بودن یافته ها را در این منطقه ثابت می کند.کمی بعد، پروفسور بابایوف به تپه هایی از عصر برونز در سمت راست ما و به سپس دیواره هایی با طول ۱ کیلومتر در سمت چپمان که مربوط به قرن ۳ بود، اشاره کرد. در نزدیکی انجا اتاقی با تنور نانوایی مربوط به قرون ۳ و ۴ قبل از میلاد مسیح به چشم می خورد. این تنورها مخروطی شکل بودند، هریک به طول ۲ تا ۳ فوت و به عمق ۲ فوت و با خاک رس قرمز رنگ اراسته شده بودند.

در انجا مکان دیگری به چشم میخورد که در سالهای ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷ مورد کاوش قرار گرفته بود و حالا با پولی اتیلن پوشانده شده بود و دوباره مورد بررسی قرار می گرفت. و سپس مکان جدیدی که سال گذشته در انجا شروع به کار کرده بودند را به ما نشان دادند. انها بر این باورند که در انجا یک ساختمان عمومی وجود داشته است مثلا یک معبد که سالها پیش توسط اتش از بین رفته بود. قذمت ان به حدود ۲۰۰۰ سال پیش می رسید.

مشخص است که در طول دوران شهر دستخوش تغییراتی شده و به سوی پیشرفت در حرکت بوده است. دیوار های این منطقه هریک مربوط به دوران متفاوتی هستند. ان ها دیوار هایی به بلندی بیش از ۲ متر و سقف هایی به سنگینی بیش از ۵۰ کیلوگرم پیدا کردند که از دوران رومیان به جا مانده است.شهرت قابالا غیر قابل انکار است به طوری که در ادبیات مکان هایی در دوردست مانند مسکو و یونان نیز از ان یاد شده است.

مکان بعدی کاوش های باستان شناسان قسمت قرون وسطی ای بود. در انجا گروهی از توریست های المانی در انتظار ایستاده بودند تا دسترنج این محققان را ببینند. در انجا پچ پچ های جمعیت به زبان های اذری، روسی، المانی و انگلیسی به گوش می رسید و ما از حضور مهمانان بین المللی در اینجا مسهور بودیم.

اکثر یافته های باستان شناسان مربوط به قرون ۱۶ و ۱۷ بود اما هرچه عمیق تر به کندوکاو ها ادامه می دادند به اثاری از قرون ۱۳ و ۱۴ نیز دست پیدا میکردند. دیوار های جدید برروی دیوار های قدیمی ساخته شده بودند که نشان از تغییر وضعیت اقتصادی ان دوران می داد چرا که مبنی بر شواهد مردم در قرون ۱۳ و ۱۴ در وضعیت مطلوبی زندگی نمی کردند.به طور کلی مساحت این منطقه ۲۵ هکتار می باشد و باستان شناسان در قسمتی با مساحت ۲۵ متر مربع مشغول به کار هستند. انها همچنین بر این باورند که در قرن ۱۱ بیشتر قسمت های این منطقه از بین رفته و یا مردم انجا را ترک کرده و به مکان دیگری رفته اند. مابقی انچه به جا مانده بود در قرن ۱۸ توسط یورش ایرانیان از بین رفته بود.

تیرهای برق که در بیرون شهر به چشم می خورند در سال ۱۹۷۵ ساخته شده و جریان برق را به ایستگاه های برق قابالا منتقل می کرده است. همانطور که به دروازه شهر نزدیک می شدیم قبرستانی مربوط به ۲۰۰۰ سال پیش در نزدیکی انجا به پشم می خورد. از انجا کوزه های سفالی دفن شده ای یافت شده بود که نشان از نحوه دفن کردن در زمان های گذشته می داد. بیرون دیوار های شهر مسجد مسلمان مربوط به قرن ۹ با سنگ تراشه هایی مسیحی به چشم می خورد.سفری لذت بخش و مکانی فوق العاده، با تشکر از پروفسور بابایوف که کاوش های ایشان در ۵۰ سال گذشته به ما کمک کرد تا سیری کوتاه در تاریخ ارزشمند این منطقه داشته باشیم.

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.